ıslık

safire

                                                Aslı NAZ

 

Laf lafı açar demişler

anlatsana güzelim hangi kıştan kaçtın sen?

gel şöyle köşeye geçelim

ağustosun gözlerinden çekinirim benn

tenhalar iyidir bir yosma gülüşü kadar sessiz

ve kıvıl kıvıl bir akyadır sanki

adın neydi güzelim?

boşverr ver bi cigara edebsizliğinde gözlerin

ben psikoloji diyorum

sen ille de para diyorsun

iyi sen söyleme adını ben koyayım

safire

safire

akşam kızıllığıdır koyaklarda

aylak aylak gezinen eylüldür

bakışlarında küçülürsün

ezilirsin masumiyetin sağanağından

ve her tetiğinde sözcükleri aşkı över

mizanpilik kadınlara benzemez safire

gece güler gündüz ağlar

ak göğüslerinden yaşam akar

çekiştirme beni öyle bırakkk boş kalsın yatak

sen bana nasıl dert doğurduğunu anlat

ve ne vakit gebe kalıp da kaç düşük yaptığını sevdalardan

haydi canım sırası mı şimdi utanma çağını atlatmışsındır

kimbilir kaçıncı ar yılı değil kar yılı bu bedenin

off başım ağrıdı bak yine safire gibi süzük süzük gözlerin

öyle bakma bana

tamam vereceğim paranı

safire her güldüğünde ağ olurdu yüzüm

safire kar havası, namus belası gönlümün

omuz verirdi her cümlesi ha gayret be!

ha gayret yaşamaya!

safire konuşmayı severdi

hem seninse...

sağı solu belli değil sözlerinin şu sakız bile emanet sanki

sevişmenin de bir yordamı var çekiştirme beni

sana bakma dedimdi öyle

içinde kıvrılmış binlerce yılanı üstüme salar gibi

geceye yaren olmuş ay

bakirliğini kaybetmiş bir dil gibi

safire gibi...

sıkıldımm sevişmekten başkasını bilmez misin

susma alaya alırmışçasına

sana safire dedikse gerinme hemen

insan insana benzer ama kalp

o başka

safire kimselere benzemez

hatırlatır gülüşünü ama unutturamaz nice kadın

bal dudaklarından yenilenir aşkın adı binlerce

uyanışında bir sabah giyinişinde bir eda öpüşünde bin hinlik

safire şehire bakar başı yaslı pencereye

uyku gümbürtüsü alır ince belli dolgun kalçalarını

safire ansızın zamanın ellerinden tutar da anasıymış sanki

safire ansızın ağlar çözülmez dili

ateş almaya gelir her gece

ruhumu erittiği o şehirden

teninin tadı dudaklarımda

keskin bıçak, altın yaldız, hazin hatıra

öptüğü sokakların gecesi sümbül gündüzü yasemin

hala gülüşü duyulur uzaklardan

aşığı çok ağlayanı yok safirenin

niye sustun güzelim

böyle değildi pazarlığımız

anlat sevdayı al parayı hesabından

karıştı değil mi kafan?

ayıklanmaz bu pirincin taşı

safire benim sevisi baskın sevgilimdir

elifle başlayıp aşkı hüzne mıhlayan

ya leyl ya leyl makamından mecnun

şiirden ete kemiğe bürünmüş leyla

koynunda soluklandığım efendimdir

aklın ermez senin böyle sevdalara

çünkü safire dünya denen rüyanın tek gerçeğidir...